[ตอนที่ 6]
จุนซาง
ว่าไง
จุนซาง
นี่นายจริงๆ ใช่ไหม
นี่นายใช่ไหม
ทำไมถึงทำกับฉันแบบนี้
ฉันไม่เคยลืมเธอเลยสักนิด
ทำไมเธอลืมฉันได้ลง
ฉันไม่ได้ฝันไปใช่ไหม
เธอคิดถึงฉันขนาดนั้นเลยเหรอ
ทำไมนายจำฉันไม่ได้
ทำไมต้องแกล้งทำเป็นไม่รู้จักฉันด้วย
ฉันคิดถึงนายมาก
ฉันมีแชรินอยู่แล้ว
แต่นายก็ชอบฉันนี่
นายชอบฉันไม่ใช่เหรอ
นายลืมฉันเหรอ
นายลืมฉันลงด้วยเหรอ
ไม่
ง่ายเกินไปแล้ว ยูจิน
จบแบบนี้เหรอ
รู้อะไรไหม
นี่เป็นเรื่องแต่งที่น่าเบื่อสุด ตั้งแต่ที่ผมเคยได้ยินมาเลย
จุนซาง
พอได้แล้ว บอกแล้วไม่ใช่เหรอว่ามันน่าเบื่อ
ทำเป็นบีบน้ำตา
พอเมาก็มาบอกว่ามีรักแรก
หน้าเหมือนผมเป๊ะเลย
ทีนี้จะแสดงละครอะไรอีกล่ะ
คุณอีมินฮยอง
ใช่ ผมอีมินฮยอง
ไม่คิดเลยว่าเธอจะกล้า ทำแบบนี้กับแฟนเพื่อน
พูดว่าอะไรนะ
ทำไม อยากทำต่อเหรอ
ได้สิ ถ้าอยากทำต่อ ผมก็ไม่ขัด
อยากได้แบบนี้ไม่ใช่เหรอ
ยังไงดี มาต่อกันดีมั้ย
เธอต้องการแบบนี้ไม่ใช่เหรอ
♪ เธอกลับมาหาฉัน ♪
♪ มันเป็นไปไม่ได้ ♪
♪ ฉันพยายามไม่ฝืนตัวเอง ♪
♪ เวลาคิดถึงเธอ ♪
♪ ฉันควบคุมตัวเองไม่ได้ ♪
♪ ฉันพยายามลืมเธอ ♪
♪ แต่ก็ลืมไม่ลง ♪
ท่านประธาน ได้เวลาประชุมแล้วครับ
- นี่ ไปเร็ว - โอเค
คุณคิม
อะไรอีกล่ะ ตกใจหมด
มีอะไร
ฉันดูเป็นคนยังไงเหรอ
ไงนะ
ฉันสงสัยว่าตัวเองเป็นคนยังไง
ฉันเป็นคนที่ไม่ค่อยสนความรู้สึกคนอื่นใช่ไหม
ก็ใช่
นายไม่ค่อยสนคน แต่สนใจพวกอิฐ ไม้ ปูนมากกว่า
มีสาวใหม่เหรอ
นายสนใจคนอื่นนอกจากแชรินงั้นเหรอ
ไม่ได้สนใจหรอก...
ไม่เหรอ งั้นอะไร
แค่ผิดหวังเล็กน้อย
ผิดหวัง ยิ่งน่าเครียดกว่าอีก
ถ้านายผิดหวัง ก็แปลว่าสนใจเขามากเลยนะ
เธอเป็นใครเหรอ
ไปกันเถอะ
สวัสดีครับ สวัสดีครับ
สวัสดีค่ะ สวัสดี มาเร็วเชียว
สวัสดี สวัสดี
ขนาดเมื่อวานโดนหามกลับ ทำไมตื่นได้ปกติล่ะ
แหม นิดหน่อยเอง
แล้วยูจินล่ะ
เมื่อคืนดื่มเยอะเลยเหรอ
มาเริ่มเลยเถอะ
คือ ยูจินจากโพลาริสยังไม่มาเลย
ถึงเวลาแล้ว เริ่มได้เลย
ต้องขอโทษด้วยที่ให้ทุกคนมาแต่เช้า
พรุ่งนี้
เราจะไปรีสอร์ตไวท์กัน
ก็เลยนัดมาดูแบบขั้นสุดท้าย
ขอโทษที่มาช้าค่ะ
สวัสดีครับ
ต่อเลยนะ
หวังว่าคงไม่มีอะไรผิดพลาดนะ
แต่เราจะมาทวนทุกอย่างอีกรอบวันนี้
ทวนให้สำหรับแต่ละแผนก
ยูจิน ไปกัน แล้วเจอกัน
ไปเร็ว เยี่ยมมาก
ทำดีมากทุกคน
คุณยูจินครับ
เรามีเรื่องต้องคุยกัน
ค่ะ
เดี๋ยวฉันรอข้างนอกนะ
อ้าว ยังไม่กลับเหรอ
ใช่
แล้วยูจินล่ะ
เธอมีเรื่องต้องคุยกับประธานอีน่ะ
งั้นเหรอ
- คุณคิม - ครับ
คุณได้กลับไปที่ร้าน หลังส่งฉันกลับบ้านหรือเปล่า
เปล่า ผมขึ้นแท็กซี่กลับเลย ทำไม ลืมของเหรอ
- จริงเหรอ - ใช่
ถ้างั้น เราก็ทิ้งให้ยูจินอยู่กับประธานอีน่ะสิ
ถูกต้อง
ทำไมเหรอ
แล้วตอนนี้ก็อยู่กันสองต่อสอง
เมื่อคืน...
ฉันพลาดเอง
ฉันเมาเลยจำผิดนึกว่าคุณเป็นคนอื่น
แน่ใจเหรอ
มั่นใจเหรอว่าพลาด
หมายความว่าไง
ตอนคุณจำผมผิดเป็นคนอื่น
คุณดูพูดจริง
แถมผมก็ไม่เห็น ว่าคุณจะเมาขนาดนั้น
งั้น คุณจะบอกว่า
ฉันแกล้งเมางั้นเหรอ
คุณก็น่าจะรู้ดี
ทำไมฉันต้องแกล้งด้วย
คุณจะบอกว่า
ฉันตั้งใจจะยั่วคุณใช่ไหม
พูดจาไร้สาระแบบนี้... ช่างมันเถอะ
ผมไม่ได้เรียกคุณมาคุยเรื่องนี้
ฟังนะ...
ผมจะซาบซึ้งมาก ถ้าคุณไม่เอาเรื่องนี้มากระทบเรื่องงาน
ฟังสิ
ฉันไม่ใช่คนแบบนั้น
ฉันหมั้นแล้ว
ฉันจะทำแบบนั้นกับแชรินทำไม
ก็ใช่น่ะสิ
ผมก็สงสัยเหมือนกัน
ทำไม จำผมสลับกับคนอื่นอีกแล้วเหรอ
ฉันขอโทษค่ะ
ฉันจะไม่ให้เรื่องนี้มากระทบเรื่องงาน
และหวังว่า
เราจะไม่ต้องเจอกันอีก นอกเหนือจากเรื่องงาน
- กลับมาแล้วจ้า - มาแล้วเหรอ
- หนาวไหม - หนาวสิ
- มากินข้าวก่อนสิ - โอเค
ว้าว สุดยอด
กลิ่นหอมมาก
น่ากินใช่ไหมล่ะ
ตักเลย
กินอีกสิ กินพร้อมข้าวด้วย
นี่ วันนี้ทำตัวแปลกจัง
ทำไมถึงอารมณ์ดีล่ะ
ดีใจที่พรุ่งนี้จะได้ไป สกีรีสอร์ตขนาดนั้นเลยเหรอ
ใช่แล้ว
ใจร้าย
ขอถามหน่อย
แฟนแชรินก็ไปด้วยใช่ไหม
ใช่
เพราะแบบนี้เธอเลยดีใจใช่ไหม
นี่ ฉันบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่ามันอันตราย
ฉันไม่ได้คิดว่าเขาคือจุนซาง....
จุนซางน่ะ
เคยพูดว่า
เขาไม่ชอบกินข้าวคนเดียว ก็เลยออกไปกินนอกบ้านบ่อย
เพราะแบบนี้ ทุกครั้งที่ทำอาหาร ฉันเลยนึกถึงเขา
ไม่รู้เรื่องนี้ล่ะสิ
งั้นเหรอ
ฉันว่าฉันพยายามทำทุกทางให้ลืมเขา
มันเจ็บปวดที่ยังลืมไม่ได้
ฉันเลยพยายามอย่างหนักเพื่อลืมเขา
แต่ยิ่งพยายามเท่าไหร่ ก็ลืมยากขึ้นเท่านั้น
ซื่อบื้อจริงๆ
ที่คิดว่าคนอื่นคือเขา
ต่อไปนี้ฉันจะพูดถึงจุนซางให้น้อยลง
และเดี๋ยว
ฉันก็จะลืมเขาได้เอง
เธอจะเป็นคนรับฟังฉันใช่ไหม
ฉันระบายเรื่องจุนซาง
ให้ซางฮยอกฟังไม่ได้หรอก
จินซุก
ฉันระบายให้เธอฟังได้ใช่ไหม
ขอบคุณมาก เพื่อนรัก
นี่ เย็นชืดหมดแล้ว รีบกินเร็ว
ซางฮยอก
ขอเข้าหน่อยได้ไหม
ว่าไง
ของขวัญ
ฉันอยากเห็นห้องนายมานานแล้ว
ดูดีกว่าที่คิด
มีชุดกันหนาว ถุงมือ
ที่เก็บความร้อน
แล้วก็ผ้าพันคอ
อากาศหนาว นายต้องหาอะไรมาห่ม เข้าใจไหม
แชริน
เธอบอกว่ายูจินชอบหลอกผู้ชาย โดยบอกว่าหน้าเหมือนคนรักเก่าของเธอ
ฉันรู้ว่าคนชอบพูดแบบนั้น
เวลาไม่รู้จะพูดอะไร หรือเรียกร้องความสนใจ
แต่พอได้ยินว่าหน้าฉัน เหมือนใครบางคนที่ทำให้รู้สึกแย่นี่สิ
ฉันจะไปหน้าเหมือนใครได้
เธอบอก
ว่านายหน้าเหมือนใครบางคนใช่ไหม
ถ้าสมมติว่ามีคนหน้าเหมือนฉันจริงล่ะ
แชริน
ฉันไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้
ทำไม มีอะไรเหรอ
ฉันไม่อยากพูดถึงมันจริงๆ
ฉันก็รักยูจินในฐานะเพื่อนคนนึงนะ
แต่ฉันทนไม่ได้ ที่เห็นเธอพยายามยั่วแฟนฉันอีกครั้ง
ถ้าฉันพูดอย่างนั้นจะผิดไหม
ไปหาอะไรกินกัน เธอยังไม่กินข้าวใช่ไหม เดี๋ยวฉันไปแต่งตัวก่อน
เหลือเชื่อเลย
เธอเล่าเรื่องจุนซางให้ฟังเหรอเนี่ย
แถมยังเคยมาที่นี่อีก
เดี๋ยวเข็นให้
สั่งได้ตามสบายเลย
ซื้อของพวกนี้ไปทำไมเนี่ย
ที่รีสอร์ตไม่เลี้ยงข้าวให้เหรอ
ฉันตุนของกินให้จินซุกน่ะ
ฉันรู้ว่าเธอคงไม่ทำอาหารกิน ตอนฉันไม่อยู่แน่
เหรอ แล้วเธอเก็บของครบหรือยัง
เรียบร้อย
ยูจิน
ฉันเดาว่ามินฮยองก็ไปพรุ่งนี้เหมือนกันใช่ไหม
ซางฮยอก
อย่าคิดมากเรื่องเขาเลย
ฉันรู้ว่านายกังวลเพราะฉัน
ฉันรู้นายกังวลเรื่องอะไร
แต่ไม่ต้องห่วงเลยจริงๆ นะ
ฉันแค่ร่วมงานกับเขา
พอจบงาน ฉันก็ไม่ต้องเจอเขาอีกแล้ว
ไปกันเถอะ
จ้องอะไรของนาย
ฉันไม่อยากลืมหน้าเธอ
ตอนเธอไม่อยู่
โอเค งั้นฉันจะใจดี
ให้เวลานายถ่ายรูปฉันสามนาที
หนึ่ง สอง สาม แชะ
โอเคไหม
เดินทางปลอดภัยนะ
ฉันขอโทษนะ
เรื่องอะไร
ทุกเรื่องเลย
ยัยบ๊อง
บ๊องชะมัด
ทำไมรัดซะแน่นเลย
เจ็บเหรอ
มันต้องอย่างนี้สิ
ทำไมไม่เล่นสกีล่ะ ครั้งที่แล้วก็ล่มไม่เป็นท่า
เดี๋ยวก็รู้ แล้วนี่เราไปไหนกัน
ไปแผนกของโพลาริส
คุณอีกับคุณจองมาหรือยัง
ยังเลย
นายต้องรีบนี่ ไว้พวกเขามาถึง เดี๋ยวเราไปกันเลย
ขอบคุณครับ
เข้าข้างในเลย
เอากระเป๋าไปด้วยใช่ไหม
ใช่ แป๊บนะ
โทรบอกคุณคิมก่อน
ผมขอห้องที่ดีสุด
ในรีสอร์ตให้คุณเลย
ได้วิวดี งานก็ต้องออกมาดีใช่ไหมล่ะ
แน่ใจเหรอว่าดี
ปกติเธอขี้สงสัยขนาดนี้เลยเหรอ
ฉันแค่อยากรู้เฉยๆ เอง
ก็ลองดูเองแล้วกัน ทางนี้ครับ
อ้อ ใช่
รู้ใช่ไหมว่าคืนนี้มีกินข้าว กับคนที่ดูแลรีสอร์ตนี้
- รู้แล้ว - โอเค ได้
อ้าว อยู่ในห้องเหรอ
ถึงแล้วนี่
ค่ะ สวัสดี
ผมว่า
ยังพอมีเวลาอยู่เราไปหากาแฟดื่มกันเถอะ
ดีไหม
ฉันขอพักในห้องดีกว่าค่ะ
พี่ไปกันเถอะค่ะ
ไปด้วยกันสิ
โอเค ไปพักเถอะ
เธอรู้สึกไม่ค่อยดีน่ะ พักเยอะๆ
- งั้นไปกัน - เดี๋ยวเก็บกระเป๋าให้
- หมวกนี่ไม่เป็นไร ฉันถือได้ - ไม่เป็นไร ผมถือให้
โอเค ใบนี้นะ
ช่วงนี้คุณได้ลงทุนอะไรหรือเปล่า
ใช่
ไหนดูสิ
คุณเอาชนะด้านมืดของตัวเองไม่ได้
ไม่มีความอดทน ต้องเสียเงินตลอด
ว้าว คุณต้องเสียเงินก้อนโตแน่เลย
รู้ได้ไง
ใช่ไหมล่ะ ก็ไพ่บอก จริงเหรอ
เจ๋งไปเลย
ประธานอี นั่งก่อนสิคะ เดี๋ยวฉันดูให้
ใช่ ลองสิ
ผมไม่เชื่อเรื่องพวกนี้น่ะ
เลิกดูแล้วไปหาคุณปาร์คกันไหม
เดี๋ยวก็ต้องไปอยู่แล้ว
ไม่ได้ขอให้เชื่อซะหน่อย แต่ลองมาดูก่อน
นั่งสิ
ฉันรู้ว่าชีวิตนายน่าเบื่อ
แต่ใครจะรู้ บางที อาจมีเรื่องที่คาดไม่ถึงก็ได้นะ
อีกที
โอเค ครั้งสุดท้าย
นี่
แปลกจัง
ทำไมจับได้แต่ใบเดิม
ทำไม ได้ไพ่แย่เหรอ
'วงล้อแห่งโชคชะตา' นี่แหละดวงของคุณ
แปลว่าอะไรเหรอ
หมายความว่าจะมีโชคสักอย่าง ถาโถมเข้ามาหาคุณ
ขำทำไม ไม่เชื่อเหรอ
เปล่า เชื่อสิ แล้วไงต่อ
คุณต้องหาผู้หญิง ที่ได้ไพ่ใบนี้
อย่างนั้นเหรอ งั้นไม่ต้องห่วง
เขาได้ผู้หญิงทุกคน ถึงไม่ใช่คนในไพ่ก็ตาม
ไว้เจอกัน
ขอบคุณ แต่ไม่ล่ะครับ
ผมรู้สึกไม่ดีเวลามีโชครออยู่
ขอถามอะไรอย่างสิครับ
คุณว่ายูจินเป็นคนยังไง
ทำไมถึงถามล่ะ
ผมได้ข่าวว่าเธอเจ้าชู้
พูดเรื่องอะไรของคุณ
ใครบอกคุณแบบนั้น ไร้สาระมาก
ท่าทางคุณจะมองคนไม่เป็นนะ
ยูจินอาจจะโง่ที่ตลอดชีวิต เธอชอบใครแค่คนเดียว
แต่เธอไม่ได้เจ้าชู้แน่นอน
อย่าพูดล้อเล่นแบบนี้
ฉันไปก่อนนะ
ทำไมต้องเป็นฉัน
นี่ฉันต้องทำงาน กับเด็กน้อยพวกนี้จริงเหรอ
ไม่เห็นเป็นอะไรเลย
ดื่มก่อนๆ
เผื่อพวกเธอจะไม่รู้
ฉันมีประสบการณ์
กับงานพวกนี้มา 28 ปีแล้ว
จะให้ผู้หญิงพวกนี้
มาจิกหัวสั่งฉันเนี่ยนะ
คิดว่าเล่นสร้างบ้านหรือไง
นี่ ใจเย็นสิ ดื่มก่อน
เราก็ไม่ได้จะมาเล่นสร้างบ้านหรอก
คุณไม่ชอบที่เราเด็ก
หรือที่เราเป็นผู้หญิงกันแน่
ฟังซะบ้างสิเวลาผู้ใหญ่พูด
รู้ไหมเธอเถียงกับใครอยู่
ฉันบอกแล้วไง
ฉันอยู่ที่นี่มา 28 ปี ต้องมา...
เป็นครั้งแรกที่ต้องยอมฟังผู้หญิงล่ะสิ
เปลี่ยนบทได้แล้ว
เธอเริ่มเหมือนพวกเราแล้วนะ
พูดตามบทที่ตัวเองอยากพูดตลอด
คุณไม่เปลี่ยนเลยนะ
คนเราเปลี่ยนไปไม่ได้หรอก
ขอเหล้าหน่อย
ได้ครับ
ดื่มสิ เป็นแบบนี้ตลอดแหละ
ดื่มเลยค่ะ
ฉลองกัน
อะไร เธอไม่ดื่มเหรอ
ดูท่าทางดื่มเก่งจะตาย
มีสามอย่าง
ที่ยูจินไม่ทำ
ดื่มเหล้า โกหก และมั่วไปทั่ว
ยูจินดื่มไม่เป็นหรอก
ดื่มทีไรหลับทุกที
เคยเห็นหลายรอบแล้ว
อยากให้เล่าเรื่องที่่เธอเกือบตาย เพราะเมาไหม
ไม่เอาค่ะ ไม่เอานะ
เดี๋ยวฉันร้องเพลงแทน ดีไหม
เข้าท่าเลย
ร้องเลย
เริ่ม
♪ ในวันฝนพรำ ฉันเดินไปทางทิศใต้ ♪
ไม่ได้รู้สึกดีแบบนี้ตั้งนานแล้ว
คุณคิม
คุณควรเพลาๆ เรื่องดื่มหน่อยนะ
ฉันอุตส่าสอนวิธีที่ดีสุดให้ เธอกลับมาสั่งให้ฉันทำนู่นนี่อีก
ไม่มีทาง
ฉันไม่มีวันเลิกดื่ม
ก็ไม่ได้บอกให้เลิก
แต่ให้ลดลงหน่อย
ได้ไหม นิดนึงก็ยังดี
ยูจิน
ทางนี้
มีทางกลับห้องแค่ทางเดียว
มีอะไรกับฉันหรือเปล่าคะ
ผมขอโทษ
ผมไม่รู้ว่าคุณดื่มเหล้าไม่เป็น
ขอโทษจริงๆ
ที่บอกว่าคุณแกล้งเมาเมื่อคราวก่อน
ช่างเถอะ ฉันลืมไปแล้ว
ฉันตั้งใจจะลืมให้หมดทุกอย่าง
ที่จริงแล้วคุณเป็นคนยังไง
ไม่รู้สิ ผมคิดไม่ออก
ว่าตัวตนของคุณคือตอนที่เจอกันครั้งแรก
หรือตอนที่อยู่โรงแรม
คุณคิดจริงๆ เหรอ
ว่าเรื่องที่โรงแรมนั้นฉันแหล้งทำ
ผมไม่รู้จริงๆ
- แต่... - มินฮยอง
ฉันมาขัดหรือเปล่า
ไม่ มาก็ดีเลย
ไปก่อนนะ ไว้เจอกันนะ
เธอมาทำอะไรที่นี่
อะไรกัน
ที่ฉันมาก็เพราะอยากเจอไง
หนาวจัง ไปกันเถอะ
โอเค
ฉันมาเองเพราะคิดว่านายน่าจะยุ่ง คงมาหาฉันที่โซลลำบาก
ฉันจองห้องไว้แล้ว
แชริน
ฉันไม่กวนหรอก ไม่ต้องห่วง
ไม่พูดหน่อยเหรอว่าดีใจที่ฉันมา
ไปหาอะไรดื่มกันไหม
ไม่ล่ะ ฉันมีงานต้องทำ
พักเถอะ พรุ่งนี้เราจะไปเล่นสกีกัน ฉันไปก่อนนะ
น่ารักจัง
แฮปปี้
กินข้าวเร็ว
นี่อาหารอันโอชะของแก
กินเยอะๆ
เธอเหมือนลูกหมาหลงทางเลย เวลาไม่มียูจิน
วันดีๆ แบบนี้ ไม่มีใครเล่นด้วย
นอกจากฉันใช่ไหมล่ะ
ถ้าไม่อยากให้อยู่ด้วย งั้นไปก็ได้
แค่นี้ก็เชื่อเหรอ จินซุก
ฉันจะไม่ต้อนรับเพื่อนรักได้ยังไงล่ะ
ใช่ไหม แฮปปี้
แฮปปี้เหรอ
ทำไมดูมอมแมมจัง แบบนี้มันอันแฮปปี้ชัดๆ
ก็เหมือนเจ้าของมันแหละ
ทำไมแม่แกไม่โทรมาเช็กบ้างเลยนะ
ถ้าให้เดา เธอคงไม่รู้จักความรักของแม่หรอก
เจ้าของเป็นผู้หญิงเหรอ
ใช่ เป็นผู้หญิงที่น่าขำมาก
นี่ กินไหม พอได้อยู่นะ
ไม่เอาด้วยล่ะ
ฉันเหมือนหมาหรือไง แสดงว่าฉันเป็นหมาเหรอ
งั้น ดื่มชาหรือกาแฟดีไหม
นายจะให้ฉันดูแฮปปี้เหรอ
ผู้หญิงเหรอ
จินซุก มานานหรือยัง
สักพักแล้ว
- ยองกุกล่ะ - อยู่ข้างในน่ะ
นายมาทำอะไรล่ะเนี่ย
ก็ยูจินไม่อยู่ ฉันเลยไม่ค่อยอยากกลับบ้าน
เยี่ยม
ที่นี่เหมือนศูนย์รับเลี้ยงเด็กเวลายูจินไม่อยู่เลย
ขอกาแฟแก้วนึงสิ
น่าสงสาร
แชริน
เธอดูไม่ค่อยดีเลย เป็นอะไรหรือเปล่า
เปล่าหรอก
นี่ของเธอไม่ใช่เหรอ
ฉันหยิบมาจากห้องพักมินฮยอง
เธอไปที่นั่นทำไม
ยูจิน บอกฉันมา
มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคืนนั้น
ฉันขอโทษ แชริน
ฉันขอโทษจริงๆ
คืนนั้นฉันดื่มหนักมาก
ฉันบังเอิญไปเจอมินฮยองที่บาร์
ที่เขาพาฉันกลับห้องเพราะฉันเมามาก จนเดินไม่ได้เลย
แต่ไม่มีอะไรแน่นอนคืนนั้น
เชื่อฉันสิ
ฉันรู้
มินฮยองไม่ใช่คน ที่นอนกับผู้หญิงไปทั่วอยู่แล้ว
ฉันไม่ควรพูดแบบนั้น
ฉันหมายถึง ฉันเชื่อเธอนะ
ก็สมควรแล้ว
ฉันผิดเอง
เมาอย่างกับคนบ้า...
เธอคิดว่าเขาคือจุนซางใช่ไหม
ฉันเข้าใจ
แต่มินฮยองจะคิดยังไง ถ้ารู้ความจริง
ไม่คิดถึงใจเขาเหรอ
มินฮยองไม่ได้คิดมากเรื่องเธอแล้ว แต่เดี๋ยวฉันจะไปคุยให้
แต่ถ้ามีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีก
ฉันจะไม่มาเจอหน้าเธออีก เข้าใจใช่ไหม
หลังจบงานก่อสร้าง
ก็คงไม่มีเรื่องอะไรให้ต้องเจอเขาแล้ว
หวังว่าคงไม่พบเจอกันอีก
ใช่ ฉันรู้ว่ามันไม่ง่าย แต่ยังไงก็พยายามเจอกันให้น้อยสุด
ฉันว่าคงจะดีมาก
ฉันขอโทษนะ แชริน
ไม่ต้องขอโทษหรอก
ให้นึกถึงหน้าซางฮยอกไว้ก็พอ
นึกถึงหน้าซางฮยอกไว้
แชริน
มานั่งทำอะไรที่นี่คนเดียว
ฉันหาเธอซะทั่วเลย ว่าจะพาไปกินข้าวด้วยกัน
ฉันไปห้องยูจินมา
มินฮยอง เมื่อวานนี้ นายคุยอะไรกับยูจิน
เรื่องงานน่ะ
แสดงว่าคุยเรื่องงานกันที่ห้องนายงั้นเหรอ
แชริน โอแชริน
ฉันจะกลับบ้าน ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่อีกแม้แต่นาทีเดียว
ฟังฉันก่อนสิ
นายทำอย่างนั้นได้ไง
ยูจินเล่าให้ฉันฟังหมดแล้ว
เล่าว่าอะไร
เธอเล่าว่านายพาเธอไปห้อง ตอนเธอเมา
อะไรนะ
ฉันผิดหวังในตัวนายมาก
รู้ไหม ยูจินเล่าอะไรให้ฟังอีก
เธอบอกให้ฉันระวังไว้
ฉันไม่ควรไว้ใจผู้ชาย ที่ไปมีอะไรกับผู้หญิงที่หมั้นแล้ว
เธอพูดอย่างนั้นจริงเหรอ
ไม่เชื่อฉันงั้นเหรอ
ยังไงก็เถอะ ฉันจะกลับ
ฉันอายเกินกว่าจะเผชิญหน้ากับยูจิน
และฉันก็ไม่อยากเจอนายด้วย
มินฮยอง บอกความจริงมา
นายสนใจยูจินเหรอ นายชอบเธอเหรอ
แชริน ได้โปรดเถอะ...
ฉันกลับแล้วนะ
คุณมาทำอะไรคะ
แชรินกลับโซลไปแล้ว
ต้องการอย่างนั้นไม่ใช่เหรอ
เข้ามาในนี้ได้ไง
ไม่สงสัยเหรอว่าผมมาทำไม
มีอะไรมาคุยข้างนอกดีกว่า
คุณชอบผมใช่ไหม
อะไรนะ
คุณชอบผมใช่ไหม
คุณเล่าเรื่องที่โรงแรมให้แชรินฟัง
ทำแบบนั้นทำไม
คุณอยากให้แชรินเจ็บใช่ไหม
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะเล่าให้ฟัง
ก็ใช่สิ
ใครจะไปรู้ว่าคุณแกล้งทำหน้าใสซื่อ ไปเล่าให้เธอฟังล่ะ
ฉันขอโทษ
ฉันผิดเอง
พอเถอะ
ผมไม่ได้มาเพื่อฟังคำขอโทษจากคุณ
ผมมาเพื่อพูดให้กระจ่าง
ผมชอบผู้หญิง แต่ไม่ใช่คนแบบคุณ
หวังว่าจะเลิกถ่วงเวลาผมสักที
กรุณาฝากข้อความหลังเสียงสัญญาณ
แชริน นี่ฉันเอง
เดาว่าเธอคงไม่อยากรับสาย
ไม่เป็นไร เดี๋ยวโทรหา ตอนกลับโซลแล้วกัน บาย
ขอโทษนะครับ
ช่วยไปที่โกดังสินค้าหน่อยได้ไหม
มีเรื่องอะไรเหรอ
เมื่อคืนคุณคิมเมาแล้วเกิดอุบัติเหตุครับ
คุณคิม
ตื่นสิ
คุณคิม
เกิดอะไรขึ้น
เขาเกือบแข็งตายแล้ว
ทำไมดื่มเยอะขนาดนี้
คุณโอเคไหมคะ
ฉันขอโทษ ฉันขอโทษ
ยูจิน ยูจิน
คุณคิมไม่เป็นไรแล้ว
แต่พวกเขาบอกว่าจะไล่เขาออก ทำยังไงดีล่ะ
ไม่ได้หรอก
โชคดีที่เจอเขาก่อน
แต่ถ้าช้าอีกนิด เราต้องรับผิดชอบความเสียหายทั้งหมดนั่น
ให้โอกาสเขาหน่อยได้ไหม
เขาไม่มีครอบครัวที่ไหน
ถ้าตกงาน เขาก็ไม่เหลืออะไรเลย
นี่ไม่ใช่เรื่องที่ควรใช้ อารมณ์ส่วนตัวมาตัดสิน
เรามีกฏบังคับว่าไม่ให้ทำงานกับคนบบนั้น
ฉันรู้ว่าเขาไม่ควรดื่ม
แต่เมื่อวานเป็นวันครบรอบวันตายของเมียเขา
ก็ข้อแก้ตัวไม่ใช่เหรอ
ขอร้องล่ะ ช่วยพิจารณาใหม่เถอะ
ไม่ ให้เรื่องมันจบแค่นี้
ประธานอีคะ
การเมา การร้องไห้...
มีไว้เพื่อรำลึกถึงคนตายเหรอ
สำหรับผม ผมว่าเป็นการกระทำ เพื่อให้ตัวเองรู้สึกดีเท่านั้นเอง
ฉันว่ามันจะมากไปแล้วนะ
ไม่เลย
สิ่งดีสุดที่ควรทำให้คนตาย คือลืมพวกเขาไปซะ
เข้าใจไหม
ถ้างั้น ฉันขอลาออก
เราจ้างคุณคิมมา
ฉันเลยมีส่วนต้องรับผิดชอบเรื่องนี้ งั้นฉันขอลาออก
พอใจแล้วใช่ไหม
ไม่คิดว่า
ตัวเองเอาอารมณ์เป็นที่ตั้งเกินไปเหรอ
อยากคิดยังไงก็เชิญ
ฉันไม่อยากทำงาน กับคนที่ใจดำอย่างคุณหรอก
อะไรนะ
คุณไม่เคยรักใครจริงเลยใช่ไหม
ฉันคิดว่างั้น
เพราะแบบนี้คุณถึงพูดเรื่องนี้ ได้อย่างหน้าตาเฉย
รู้ไหม
การต้องเสียคน
ที่อยู่เคียงข้างมาตลอด
การที่ได้รู้ว่าทุกอย่างยังเหมือนเดิม
ยกเว้นจิตใจของเขาที่เปลี่ยนไป มันรู้สึกยังไง
คุณคงไม่รู้หรอก คนอย่างคุณไม่มีทางรู้
การทรมานกับการสูญเสีย
มันผิดมากเหรอ
คุณไม่เคยรักใครจริงเลยใช่ไหม
การที่ได้รู้ว่าทุกอย่างยังเหมือนเดิม
ยกเว้นจิตใจของเขาที่เปลี่ยนไป มันรู้สึกยังไง
คุณคงไม่รู้หรอก คนอย่างคุณไม่มีทางรู้
สิ่งดีสุดที่ควรทำให้คนตาย
คือการลืมพวกเขาไปซะ
เปล่าค่ะแม่
หนูสบายดี
อากาศหนาวก็ห่มผ้าอุ่นๆ ด้วยนะ
แน่นอน ไม่ต้องห่วงค่ะ
ให้แม่ส่งผ้าอุ่นๆ ให้ไหม ถ้าลูกไม่มี
ไม่เป็นไรค่ะ
หนูมีอยู่แล้ว
หนูไม่เป็นไรค่ะ
ยูจิน
เสียงเป็นอะไร ลูกเป็นหวัดเหรอ
เปล่าค่ะ
แม่
จ๊ะ ว่าไง
ทุกวันนี้แม่ยังคิดถึงพ่อหรือเปล่า
ทำไมจู่ๆ ก็ถาม
แค่อยากรู้เฉยๆ
แม่ยังจำพ่อได้อยู่หรือเปล่า
จำได้สิ
จำได้ว่าพ่อชอบอะไรหรือไม่ชอบอะไรบ้าง
ร้องเพลงอะไรเพราะ
พ่อทำหน้ายังไงเวลามองหน้าลูก
แม่ไม่เคยลืมสักอย่าง
ผ่านมาตั้งสิบห้าปี
ทำไมถึงยังจำได้หมด
เราไม่มีทางลืมคน ที่อยู่ในใจได้หรอก
ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ตาม
ยูจิน เลือกมาสองใบ
ฉันจะดูว่า ตอนนี้เธอมีปัญหาอะไร
ไม่เชื่อเหรอ
ฉันพูดจริงนะ ไม่ได้โกหก
ทำใจให้ว่าง แล้วหยิบมาสองใบ
ไพ่ในมือขวาคือปัญหา
ส่วนไพ่ในมือซ้ายคือวิธีแก้
ไหนดูหน่อยสิว่ายูจินมีอะไรในใจ
โอ้ เรื่องรักนี่เอง
คงไม่ใช่เรื่องคุณคิมใช่ไหม
ไม่ใช่แล้ว พี่นี่เชื่อไม่ได้เลย
ยังไงก็เถอะ ไพ่ใบนี้คือไพ่ความรัก
ส่วนไพ่ในมือซ้าย เป็นไพ่ของผู้ชายที่ร่วมชะตากับเธอ
คงเป็นซางฮยอกแหละ
ฉันจะให้เธอเป็นของขวัญ
เธอจะเก็บไว้ หรือให้คนของเธอก็ได้ ซางฮยอกไง
ขอโทษนะคะ คุณไม่ควรวางไว้บนพื้นแบบนี้
ยังไงเดี๋ยวก็เอามาใช้พรุ่งนี้อยู่แล้ว
ไม่ได้ เดี๋ยวมันเปียก
ช่วยเอาไปเก็บไว้ก่อนได้ไหม
ก็ได้
ขอบคุณค่ะ
อยู่นี่เอง
คุณคิม
รู้ข่าวหรือยัง
คุณคิมกลับมาทำงานแล้วนะ
อะไรนะคะ
ท่านประธานพิจารณาให้ใหม่ก่อนกลับโซล
ตั้งใจทำให้ดีด้วยล่ะ
เขาไปโซลเหรอคะ
ใช่ เขามีงานต้องทำที่สำนักงานใหญ่
คุณปาร์ค นี่ คุณปาร์ค
เลิกถอนหายใจได้แล้ว
ไม่อยากทำงานเหรอ
มีปัญหาแน่ ปัญหาใหญ่ด้วย
ปัญหาหัวใจใช่ไหม
อยู่ด้วยกันมาตั้งสิบปี
ยังคิดถึงกันอยู่เหรอ
ใช่ คิดถึงมาก
แล้วก็เป็นห่วงด้วย
งั้นไปเถอะ
รีบไป ก่อนฉันจะเปลี่ยนใจ
ว่าไงนะ
ฉันทำงานนี้มาตั้งสิบปี
ถึงไม่มีนายก็ไม่เป็นปัญหา
เดี๋ยวฉันบอกคุณยุนให้
จริงเหรอ
ฝากนี่ด้วย
ขอบคุณครับ
ที่รัก
กลับมาแล้วเหรอ
เดี๋ยวรับให้
ฮัลโหล
พ่อครับ
กลับบ้านเร็วจังพ่อ
แล้วแกจะกลับยัง
ไม่ครับ ผมว่าคืนนี้คงไม่กลับ
ทำไม มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
ผมกำลังไปหายูจินที่รีสอร์ตน่ะครับ
พ่อ
อย่าบอกแม่นะ
โอเค ระวังด้วย
ซางฮยอกเหรอคะ
ใช่ ลูกต้องไปทำงานที่ต่างจังหวัดคืนนี้น่ะ
ไปหายูจินล่ะสิ ใช่ไหม
พ่อยังไง ลูกก็อย่างนั้น
คิดว่าฉันเชื่อหรือไง
ทำเป็นไม่รู้ไปเถอะ
พ่อชอบอยู่กับแม่สองคนมากกว่า
แล้วระบบไฟฟ้าที่ชินดงเป็นยังไง
กำลังตรวจงานอยู่ครับ
แต่ผมว่าคงไม่น่ามีปัญหาอะไร
จริงเหรอ
ไว้ไปดูอีกทีตอนคุณคิมกลับมาแล้วกัน
- ครับ - สักครู่นะ
ฮัลโหล
แชริน
ไม่โกรธฉันแล้วเหรอ
ฉันอยู่โซลแล้ว
น่าจะไปถึงประมาณทุ่มนึง
โอเค เดี๋ยวไปหาที่ร้าน เจอกันนะ
จริงเหรอ
ยูจินไปหามินฮยองที่ห้องพักเหรอ
ใช่
จะเอาไปบอกซางฮยอกก็ได้นะ
ก็บ้าแล้ว
นี่ แล้วเธอรู้ได้ไง
สวัสดีครับ
สวัสดีค่ะ เธออยู่ข้างบน เดี๋ยวไปตามให้นะคะ
ยูจินบอกเธอว่าไปหาเขาที่ห้องเหรอ
คิดว่าเธอจะเล่าเหรอ
ฉันก็แค่เดาเอา แล้วเธอก็มาขอโทษขอโพยฉันใหญ่
ยัยโง่เอ๊ย
น่าสงสารจัง
น่าสงสารตรงไหน สมควรแล้ว
เดี๋ยวสักพักมินฮยองจะมา
ฉันจะรีบกลับให้ไวสุด บอกเขาให้ขึ้นไปรอข้างบนด้วย
โอเค
ส่วนเธอ
ก็รูดซิปปากไว้ล่ะ
อย่าพูดเด็ดขาด ว่าเขาหน้าเหมือนจุนซาง
เข้าใจที่ฉันบอกใช่มั้ย โอเคนะ
สวัสดีค่ะ
รู้แล้ว ผมมาถึงสักพักแล้ว
ค่ะ งั้นฉัน...
จินซุก
คะ
ผมหน้าเหมือนเขาจริงเหรอ
คุณพูดเรื่องอะไร
ผมได้ยินมาว่า มีคนหน้าเหมือนผมมาก
เราหน้าเหมือนกันจริงเหรอ
แชรินเล่าให้คุณฟังแล้วเหรอ
แล้วจะห้ามฉันทำไมนะ
ตอนเจอคุณครั้งแรกที่ชุนชอน
หัวใจฉันแทบหยุดเต้น
ไม่คิดเลยว่า จะมีคนหน้าเหมือนกันได้ขนาดนี้
เขาชื่อจุน...
ใช่ ชื่อคังจุนซาง
จุนซาง
แชรินชอบเขามากใช่ไหม
อะไรนะ
แชรินชอบเขา
แต่เขาชอบยูจิน
แล้วเขาอยู่ไหนล่ะ
เขาตายแล้ว
แชรินไม่ได้เล่าให้คุณฟังเหรอ
คุณเรียนที่ไหน
ถอดแว่นให้ดูหน่อยได้ไหม
คุณเหมือนเขามาก
คุณเหมือนคนที่ฉันรู้จักมาก
จุนซาง
นี่นายจริงๆ เหรอ จุนซาง
ใช่นายใช่ไหม
ฉันจำผิดนึกว่าคุณคือคนอื่น
การที่ได้รู้ว่าทุกอย่างยังเหมือนเดิม
ยกเว้นจิตใจของเขาที่เปลี่ยนไป มันรู้สึกยังไง
คุณคงไม่รู้หรอก คนอย่าคุณไม่มีวันรู้
บ้าจริง
อุตส่ามาหาถึงโซล กลับไม่ได้เจอกันอีก
ทำไมไม่บอกให้เขารออีกหน่อยล่ะ
ฉันบอกแล้ว
เธอไม่ได้เล่าใช่ไหม
จะเก็บเรื่องไว้ได้เก่งแค่ไหนกันเชียว
แฟนเธอนะ ไม่ใช่แฟนฉัน
และฉันก็ไม่ได้ปากมากด้วย เธอนั่นแหละ
เป็นคนบอกฉัน ว่าไม่ให้พูดเรื่องจุนซาง
แต่เธอก็ดันเล่าให้เขาฟังหมดเลย
อย่างนี้ไม่เรียกปากมากกว่าอีกเหรอ
เธอพูดเรื่องอะไร
มินฮยองรู้เรื่องจุนซางเหรอ
ก็ใช่น่ะสิ
เขาถามฉันว่า เขาหน้าเหมือนจุนซางมากไหม
นี่
ซางฮยอก ใครมาเหรอ
เป็นไงบ้างครับ
สบายดีครับ ขอบคุณ
มีเรื่องเรื่องจะคุยกับยูจินหรือเปล่า
ไม่มีอะไร แค่เรื่องงาน ไว้คุยทีหลังก็ได้
ยูจิน ฉันขออยู่ต่อไม่ได้เหรอ
ไม่ได้ สายแล้ว รีบไปเลย
ยูจิน เราหมั้นกันแล้วนะ แถมในห้องก็มีสองห้องนอน
ฉันนอนอีกเตียงก็ได้
- ไม่เอา - ยูจิน
- พี่จองอาเข้าใจอยู่แล้ว - ไม่ต้องเลยเดี๋ยวฉันเดินไปส่งที่ลิฟต์
ให้ตายสิจองยูจิน
กลับบ้านได้แล้ว
ยูจิน
ฉันได้ยินเรื่องคุณคิม
ขอบคุณนะคะ
คู่หมั้นคุณกลับไปแล้วเหรอ
เดี๋ยวเขากลับตอนกลางวันน่ะ
งั้นก็คงกลับแล้วนี่ ใกล้เที่ยงแล้ว
ยังไงก็ขอบคุณนะ
ยูจิน
วงล้อแห่งชะตากรรมคือดวงของคุณ
หมายความว่าไง
หมายความว่าจะมีโชคสักอย่าง ถาโถมเข้ามาหา
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย